Przedszkole Punktum Montessori powstało we wrześniu 2019 roku jako naturalna kontynuacja Pracowni Dziecka i Rodzica. Powstanie Przedszkola Punktum Montessori to projekt bez precedensu. Jego istnienie determinowane było i jest oddolną potrzebą społeczną i bardzo silną motywacją osób zakładających je oraz Rodziców.
Punktum rozpoczęło swoją działalność w dość niezwykłym miejscu, w zabytkowym zamku usytuowanym na Wzgórzu Zamkowym w Cieszynie przy ul. Zamkowej 3 B.
Obecnie od stycznia 2022 działamy także w wyremontowanych salach na ul. Czarny Chodnik 21 (dojazd od ulicy Michejdy), w odległości ok. 500 metrów od pierwszej siedziby. Prowadzimy trzy grupy przedszkolne.
Rzecz nie polega na tym, by zostawić dziecko samemu sobie, żeby robiło,
co zechce, lecz na tym, aby przygotować mu środowisko, w którym będzie,
mogło swobodnie reagować.
Jesteśmy zarejestrowani w ewidencji szkół i placówek niepublicznych.
Podstawowym celem, jaki sobie wyznaczamy, jest niesienie pomocy dzieciom w osiągnięciu szeroko rozumianej samodzielności i radzeniu sobie w życiu. Drogą do realizacji tego celu jest idea wychowania i edukacji Marii Montessori przy uwzględnieniu specyficznych uwarunkowań współczesnego świata.
Podstawą naszej pracy jest wiara w naturalną chęć uczenia się każdego dziecka oraz w obecność ogromnego potencjału, jaki każde z nich w sobie posiada.
Staramy się, aby poprzez środowisko, które tworzymy, dzieci we własnym tempie odkrywały zarówno swoje możliwości, jak i słabości, aby uczyły się dostrzegać swoją wartość, niepowtarzalność, ale także aby potrafiły widzieć te cechy w innych osobach i umiały je uszanować.
Obserwując dzieci, można mieć pewność, że każde ich odkrycie, niezależnie od obszaru rzeczywistości, jest dla nich samo w sobie źródłem największej satysfakcji i szczęścia. W swych działaniach wychowawczych stawiamy sobie niełatwe czasem zadanie, aby przede wszystkim nie przeszkadzać dziecku w drodze do swoich odkryć i osiągnięć. Wiąże się to między innymi z powstrzymaniem się od komentowania tego, co obserwujemy (w tym także nadmiernego chwalenia), od poprawiania, zmuszania do podejmowania aktywności, do których dziecko nie jest gotowe, z zostawieniem dziecku jak największej przestrzeni do poznawania siebie samego oraz świata, w którym żyje.
Indywidualność każdego dziecka wchodzi w kontakt z rzeczywistością
i podczas tego kontaktu uaktywniają się rozumowanie i intuicja, co prowadzi
nie tylko do świadomości, ale i do odkrycia. Dziecko w swej radości myślenia
i kierowania się intuicją pracuje całkiem samo z entuzjazmem, w skupieniu,
nie bojąc się, że ktoś mu przerwie albo je skrytykuje, ponieważ wie, że jego praca
i jego koncentracja zostaną uszanowane. W ten sposób buduje swoją osobowość.
Poza tym wszystkim, co indywidualne i jednostkowe, równie ważna jest sfera społeczna. Dlatego (co uwzględnione jest także w rozkładzie dnia), dajemy dzieciom możliwość zarówno działań całkiem zindywidualizowanych, jak też możliwość współpracy w grupie podczas zajęć zespołowych i swobodnej zabawy.
Dzięki obecności dzieci w różnym wieku (najczęściej trzy roczniki, np. 3, 4, 5 lat) mają szansę zaistnieć realne sytuacje społeczne.
Ważnym aspektem grup mieszanych wiekowo pozostaje naturalne przepracowanie sobie przez dzieci różnych ról podczas całościowego ich rozwoju w latach przedszkolnych.
Jako maluszki mogą obserwować starszych kolegów i koleżanki, mogą ich naśladować, niejednokrotnie korzystać z ich pomocy czy nawet „nauki”, jaką im „serwują”. Kiedy młodsze dzieci „wyrastają”, stają się wzorem dla kolejnych młodszych dzieci, mogą odwdzięczyć się tym, co dostały wcześniej. Stają się odpowiedzialniejsze, ćwiczą swoją cierpliwość, czują satysfakcję z faktu, że są potrzebne i ważne dla kogoś.
Takie relacje wzmacniają grupę i indywidualne osobowości. Uczą współpracy i zespołowości oraz tego, że różnimy się między sobą. Montessori to pedagogika daleka od niezdrowej RYWALIZACJI, KAR i NAGRÓD. Pomaga dostrzec, że różnimy się umiejętnościami i mamy prawo do nabywania nowych kompetencji i wiedzy we właściwym dla siebie czasie bez konieczności nieustannego porównywania nas z innymi.
Stawiamy na kulturę wzajemnej życzliwości, równocześnie dajemy dzieciom szansę na przepracowywanie sobie podstawowych sytuacji społecznych, w tym także naturalnie powstających konfliktów, które też są cenne i uczą nas tego, jak je rozwiązywać.
Kolejną sferą, bez której nie byłoby wychowania, jest rodzina. Przyjmując do nas dziecko, czynimy jego najbliższych częścią przedszkolnej społeczności. Zależy nam na rodzinnej, serdecznej atmosferze wzajemnego zaufania i szacunku. W sytuacjach wątpliwości, dylematów, zastrzeżeń, czy pytań liczymy na szczerość i otwarty kontakt. Tak jak w rodzinie, najważniejsza wydaje nam się komunikacja i próba zrozumienia siebie nawzajem. Wszyscy bowiem stoimy po tej samej stronie – po stronie naszych dzieci.